روانشناسى مرد، بر پايه مقبوليت نزد همسر است.

خانواده خوشبخت

در روايتى از امام صادق(ع) ٣ پيشنهاد براى آقايان و ٣ پيشنهاد براى خانم ها به منظور تنظيم روابط زن و شوهر نقل شده است، که در هفته هاى پيش به تبيين سه قسمت آن پرداختيم. امام(ع) در پيشنهاد سوم به آقايان دو راهکار براى دلبرى از همسر نشان دادند، که راهکار دوم گشايش، گشاده دستي، دست و دل بازى و سخاوت است.(و توسعته عليها) مرد خسيس، بخيل و تنگ نظر از چشم همسرش مى افتد. «توسعه» در ادبيات دينى ما نقطه اى بين بخل و اسراف است. نه بخيل باش و نه اسراف کار. برخى مردان به نام اقتصادى عمل کردن بخل مى ورزند و برخى به نام سخاوت اسراف مى کنند. هيچ کدام مطلوب دين ما نيست. دين ما دين تعادل و اعتدال است. نه چندان بخور کز دهانت برآيد، نه چندان که از ضعف جانت برآيد. با اين توضيح وقتى مردى صادقانه به اندازه توان اقتصادي‌اش همسرش را در گشايش مى گذارد و اجازه تصرف به همسرش مى دهد، بدين وسيله از او دلبرى کرده است. قرآن تأمين هزينه هاى زندگى زن را به عهده مرد گذاشته است، تا عرصه اى باشد براى جلوه گرى، تجلى و خودنمايى مرد و همسرش بتواند به او افتخار کند. روانشناسى مرد، روانشناسى مقبوليت است. مرد دوست دارد مقبول همسرش باشد و در نزد همسرش پذيرفته شود. دوست دارد همسرش به او افتخار کند. از اين رو با تلاش فراوان درصدد تأمين نيازهاى مالى همسرش بر مى آيد تا در نزد او مفتخر و مقبول شود. ناپلئون بناپارت مى گويد: مرد دسترنج خود را زر مى‌کند، به پاى زن مى ريزد تا از اين رهگذر به وجودش افتخار شود. برخى مردان در تأمين خورد و خوراک همسر و فرزندان شان دست و دل بازند، اما به تأمين لباس همسرشان بى اعتنا هستند. غافل از اين که زن زيبايي دوست، زيباگرا، زيباخواه و زيباشناس است. مردان گاهى با يک دست لباس هم به عروسى مى روند و هم به عزا. اما زن نمى تواند مانند شوهرش باشد. هيچ گاه همسرمان را مانند خود ندانيم و نخواهيم. روانشناسى مرد با زن متفاوت است. به طور مثال اگر براى خود يک دست لباس تهيه مى کنيم، براى همسرمان دو دست لباس تهيه کنيم. البته ناگفته پيداست که هر کسى در اندازه قدرت اقتصادى خود، مخاطب سخن امام صادق(ع) است، چرا که تکليف به قدر طاقت است. برخى مردان افزون بر خورد و خوراک به تنوع لباس همسرشان نيز توجه دارند، اما احساس نياز خانم ها را به طلا و به طور کلى زينت آلات و جواهرات به خوبى نمى‌شناسند، چرا که مردان کلان نگرند و زنان خرد نگر. مردان کلى نگرند و زنان جزئى نگر. مردان بر سخت افزارهاى زندگى توجه و تمرکز دارند و خانم ها به نرم افزارهاى زندگى. جالب اين که هر دو اهميت دارند. بنابر اين مرد در جايگاه مديريت اقتصادى خانواده در حد امکان بايد به تعدد و تنوع نيازهاى همسرش مانند: غذا، پوشاک، مسکن، زينت آلات، لوازم آرايش، مسافرت، ميهمانى و ... توجه کافى داشته باشد. خانم ها نيز با احساس کرامت و عزت نفسى که در خود سراغ دارند بايد از درخواست هاى زيادى و ولخرجى جدا پرهيز کنند و همسر خود را در رنج مضاعف نخواهند، تا در بهشت هم نشين فاطمه (س) شوند، که در9سال زندگى با على بن ابيطالب(ع) کوچک ترين درخواستى از او نداشت و با فخر، با فقر شوهرش جانانه ساخت و زبان به شکوه نگشود.

ادامه دارد... سيد مهدي واعظ موسوي