وي خاطرنشان مي كند: كودكي كه در حال درآوردن دندان است، به طور معمول دچار اسهال نمي شود و شايد اشياي آلوده اي كه كودك براي تسكين خارش و درد لثه به دهان مي برد، عامل ايجاد اسهال باشد و فرآيند رويش دندان، در كودك باعث ايجاد اسهال و عوارض ديگر نمي شود.
وي عنوان مي كند: قبل از رويش دندان ممكن است التهاب بافت هاي لثه سبب ايجاد دردناكي موقتي لثه ها شود كه در مدت چند روز برطرف خواهد شد و در صورت بي قراري كودك مي توان از داروي بي حسي سطحي غيرمحرك (مانند پماد ليدوكائين) استفاده كرد.
وي بيان مي كند: والدين مي توانند با مشورت پزشك ماده بي حس كننده را ٣ تا ٤ بار در روز بر روي بافت لثه و اطراف دندان در حال رويش بمالند البته اين ماده در نوزادان جذب سيستميك سريعي داشته و مي تواند باعث مسموميت شود و توصيه نمي شود.
دكتر عليزاده مي گويد: والدين بايد نحوه استفاده صحيح از اين داروها را بدانند و با احتياط و به مقدار كم از اين ماده بي حسي تجويز شده توسط پزشك استفاده كنند.
وي مي افزايد: جويدن وسيله اي تميز مانند دندان گير لاستيكي يا تكه اي نان خشك باعث تسريع مراحل رويش دندان هاي شيري خواهد شد.
وي تصريح مي كند: چند هفته قبل از رويش دندان هاي شيري يا دائمي، ناحيه رويش متورم شده و رنگ ارغواني كبود به خود مي گيرد كه به اصطلاح «هماتوم رويشي» ناميده مي شود كه بيشتر در نواحي رويش دندان هاي شيري با تغييرات ٦ ماهه طبيعي است يعني ممكن است كودك ٦ ماه زودتر از موعد يا ديرتر، صاحب اولين دندان شيري شود.
وي عنوان مي كند: علت رويش زودرس يا ديررس دندان هاي شيري اغلب جنبه ارثي و خانوادگي دارد.
وي خاطرنشان مي كند: پس از رويش اولين دندان شيري، مادر بايد اقداماتي براي حفظ سلامت دندان طفل خود انجام دهد.
عليزاده مي گويد: مادر بايد پس از هر بار شير دادن به كودك كمي آب به نوزاد بدهد تا شير روي دندان ها پاك شود و روزانه به وسيله يك گاز استريل يا پنبه تميز و مرطوب، سطح دندان ها را تميز كند.
وي مي افزايد: بهتر است اولين ملاقات كودك و دندان پزشك بين ٩ تا ١٢ ماهگي صورت گيرد و معاينه دندان كودكان هر ٦ ماه تا يك سال ضرورت دارد.
وي تصريح مي كند: والدين بايد بعد از ٢ سالگي هر شب به دندان هاي كودك مسواك بزنند و او را با اصول اوليه بهداشت دهان و دندان از همان دوران كودكي آشنا كنند.