در دنياي متمدن امروز يعني در عصر حضور فعال و احاطه علوم و عصر ارتباطات، بدون شك پديده كم رويي به عنوان يك معلوليت اجتماعي شناخته مي شود.
كم رويي در فرهنگ هاي مختلف معاني متفاوتي دارد. در برخي جوامع كم رويي، به خصوص كم رويي دختران را با حيا مترادف مي دانند، آن را برجسته مي كنند و از صفات عالي مي شمارند.
اما انتظار ما در جوامع اسلامي باتوجه به ارزش هاي والاي قرآني اين است كه افراد به دور از هرگونه افراط و تفريط در تربيت اجتماعي متوازن باشند. اما در جامعه ما چه بسيار افراد خلاقي كه فقط به دليل كم رويي همواره از نظر پيشرفت تحصيلي و علمي از ديگر همسالان خود عقب مانده اند كه اين معضل ممكن است در بزرگسالي مشكل آفرين شود.كم رويي، صفت يا ويژگي ارثي نيست بلكه در نتيجه روابط نادرست بين فرد و سازش نايافتگي هاي اجتماعي در مراحل اوليه رشد پديدار مي شود. بايد توجه داشته باشيم كه والدين كم رو كودكان كم رو دارند زيرا اين قبيل كودكان رفتار كم رويي را از والدين خود آموخته اند.اگر فرد از همان گام نخست به درستي پرورش يابد ديگر نيازي به اصلاح و بازسازي نيست زيرا تربيت مجدد به قدرت، دانش و حوصله بيشتر نياز دارد.
روش هاي درمان كمرويي عبارتند از:
١-توجه به قدرت تفكر و چگونگي نگرش فرد براي ايجاد تغييرات مثبت در حوزه فردي خود
٢- توجه خاص اوليا و مربيان به تقويت مهارت هاي ارتباطي و نشان دادن الگوهاي رفتاري مناسب
٣-تشويق كودكان براي شركت در برنامه هاي نمايشي و ايفاي نقش
٤-ترغيب و تشويق كودكان براي مشاركت در فعاليت هاي دسته جمعي و بازي هاي گروهي
٥-افزايش خودآگاهي و برداشت مثبت از رفتار كودك
٦-شناسايي نقاط قوت و ضعف
٧-دور كردن احساسات بازدارنده و پرهيز از سرزنش و شماتت
به ياد داشته باشيم كه كم رويي رفتاري آموخته شده است و هر انساني با توكل به خداوند و اعتماد به نفس و اراده قوي مي تواند بر كم رويي خود غلبه كند.
شريفي شيروان