مالي و تعاملات بانكي و توافقنامه هاي اقتصادي بيش از گذشته به سرويس اينترنت پهن باند وابسته و حتي در مواردي برقراري ارتباط هاي صوتي و تصويري و تبادل اطلاعات با فرمت هاي مولتي مديا به ضرورتي حياتي بدل شده است؛ بنابراين داشتن يك سرويس خوب و كارآمد اينترنت پرسرعت مي تواند به افزايش كيفيت و كميت حجم فعاليت هاي تجاري و اقتصادي كمك كند.در حال حاضر طبق آمارهاي رسمي اعلام شده از وزارت ارتباطات و فناوري اطلاعات، فقط ٥٠٠ هزار پورت پرسرعت اينترنت به مشتريان واگذار شده است. البته تعريف ايراني اينترنت پرسرعت هم بسيار جالب است؛ حداكثر سرعت قانوني اينترنت در ايران ١٢٨ كيلو بيت در ثانيه است كه طبق تجربه، به طور معمول اين خطوط حداكثر سرعتي معادل ٦٤ كيلو بيت در ثانيه به كاربر نهايي ارائه مي دهد و بقيه سرعت مذكور در لابه لاي خطوط قديمي، سوئيچ هاي متعدد و كابل هاي مخابراتي از بين مي رود و صداي مشتريان هم به هيچ جا نمي رسد. طبق اطلاعات به دست آمده حدود ٣٠ درصد از خطوط تلفن هاي ما قديمي است كه اين مسئله ارائه سرويس ADSL را به كاربران دچار مشكل مي كند.سرعت ADSL در ايران نيز به گونه اي است كه به عنوان مثال اينترنت پرسرعت مجاني كره جنوبي ٥٠٠ برابر اينترنت پولي ايران سرعت دارد. چيزي كه ما از آن به عنوان اينترنت پرسرعت نام مي بريم، سال هاست كه حتي به عنوان اينترنت كم سرعت هم در دنياي پيشرفته منسوخ شده است و اكنون كشورهاي جهان اينترنت با سرعت چندين مگابيت و حتي چند گيگابيت در ثانيه را تجربه مي كنند، به عنوان مثال چند ماه پيش يك پيرزن سوئدي ركورد اتصال به اينترنت را با سرعت ٤٠ گيگابيت در ثانيه شكست، براي ما اين اعداد و ارقام مثل فيلم هاي تخيلي مبتني بر افكار ژول ورن مي ماند!به تازگي نهاد تجارت و توسعه سازمان ملل UNCTAD هشدار داده كه شكاف ديجيتالي با عقب ماندن مداوم كشورهاي در حال توسعه در زمينه استفاده از اينترنت باند پهن ميان كشورهاي ثروتمند و فقير در حال افزايش است. طبق اعلام اين نهاد بين المللي انتظار مي رود كه ضريب نفوذ پهناي باند در كشورهاي توسعه يافته در سال ٢٠٠٨ به ٢٨ درصد برسد، در حالي كه براي كشورهاي در حال توسعه تنها ٣ درصد خواهد بود.
UNCTAD پيش از اين پهناي باند را به عنوان يك ابزار حياتي در توسعه اقتصادي مورد تاكيد قرار داد و در ماه نوامبر ٢٠٠٧ اعلام كرد كه پهناي باند به اندازه اي براي شركت ها ضروري است كه بايد همچون آب و برق به عنوان يك نياز حياتي در نظر گرفته شود.
براين اساس مي توان گفت توسعه زيرساخت هاي اينترنت پرسرعت به مثابه يك اقدام زيربنايي براي توسعه تجارت وخصوصي سازي فعاليت ها در ايران تلقي مي شود و تا زماني كه اين مشكل باقي است و پهناي باند اينترنت كل كشور حدود ٥ هزار مگابيت در ثانيه است، نمي توان به اينترنت به عنوان عنصري حياتي مانند آب و برق براي شركت ها نگريست و از اين حيث مي توان گفت فضاي تجارت الكترونيك ايران در خاموشي به سر مي برد!